In de zomer van 1973 verscheen een nieuwe naam in de wereld van de Europese piratenradio: Radio Atlantis. Achter dit ambitieuze project stond de jonge Belgische ondernemer Adriaan Van Landschoot uit Adegem, toen pas vijfentwintig jaar oud. Met een combinatie van ondernemingszin, marketinginstinct en een passie voor muziek wilde hij vanuit de Noordzee een radiozender opbouwen die zowel Nederland als België kon bereiken.

Een jonge ondernemer met grote plannen

Toen Radio Atlantis in juli 1973 in de ether kwam, werd de jonge oprichter plots een bekend figuur in de media. In interviews beschreef men hem als een energieke zakenman met lang rood haar die voortdurend bezig was met plannen, telefoons en nieuwe ideeën. Vanuit een studio in het Nederlandse Oostburg werd dag en nacht gewerkt aan de voorbereidingen van de uitzendingen.

De eerste weken waren echter allesbehalve eenvoudig. De medewerkers moesten dagelijks uren muziek opnemen en programma’s voorbereiden om de zender draaiende te houden. Soms moest er voor de volgende dag nog meer dan achttien uur muziek worden gemonteerd. Van Landschoot maakte zich daar zichtbaar zorgen over, maar tegelijk droomde hij al van een uitbreiding van de uitzendingen.

Radio Atlantis op zee

De uitzendingen van Radio Atlantis gebeurden vanaf een zendschip dat voor de Nederlandse kust lag. De zender werkte nauw samen met de bekende piratenzender Radio Caroline, die eveneens vanuit de Noordzee uitzond. Van Landschoot bevestigde dat zijn station op het schip Mi Amigo actief was en dat het de bedoeling was een breed muziekprogramma te brengen dat vooral de Belgische platenmarkt nieuw leven moest inblazen.

Aanvankelijk werd aangekondigd dat Radio Atlantis zou uitzenden op een golflengte van 385 meter, maar uiteindelijk werd dit 252 meter. Volgens Van Landschoot had de naam “Atlantis 385” overigens niets met de frequentie te maken maar simpelweg met het nummer van de postbus van de organisatie.

De strijd tegen de piratenzenders

In de jaren zeventig probeerden verschillende Europese regeringen de zogenaamde piratenradio’s uit de ether te halen. Dat gebeurde onder meer via het Verdrag van Straatsburg, dat samenwerking tussen landen moest mogelijk maken om dergelijke zenders te bestrijden.

Van Landschoot bleef echter opvallend optimistisch. Hij was ervan overtuigd dat het niet zo eenvoudig zou zijn om piratenradio’s volledig te laten verdwijnen. Volgens hem bestonden er nog juridische mazen in de wet waardoor dergelijke initiatieven konden blijven bestaan.

Stormschade en nieuwe plannen

In november 1973 moest Radio Atlantis tijdelijk stoppen toen tijdens een zware storm de zendmast van het schip Mi Amigo overboord sloeg. Toch betekende dit niet het einde van het project. Van Landschoot kocht het zendschip Condor met de bedoeling de uitzendingen opnieuw op te starten.

Het plan was om het schip bij de Zeeuws-Vlaamse kust, nabij Cadzand, te stationeren en er een zender op te installeren die afkomstig was van het voormalige REM-eiland. Of de studio in Oostburg opnieuw zou openen, was op dat moment nog onzeker.

Bronnen:
Limburgsch Dagblad, 28 juli 1973.
Het Vrije Volk, 2 november 1973.
Wikipedia – Radio Atlantis.
Erfgoedbank Land van Dendermonde – historische krantenartikelen.
Taptoe 20-8-2023